تبلیغات
آموزش و دانلود نرم افزار - مطالب آموزشهای لینوکس

آموزش و دانلود نرم افزار

دانلود رایگان نرم افزارهای کمیاب

نحوه دسترسی به پارتیشن های NTFSدر لینوکس

:

معرفی کردن یکdevice به سیستم عامل راmount می‌گویند.

فایل سیستم:

ثبت و نگهداری فایل‌ها بر روی دیسک سخت (Hard Disk) بر طبق قواعد خاصی و از طریق فایل سیستم (File System) انجام می‌گردد. از جمله معروف‌ترین آنها2 Fat3و. Ntfs می‌باشد

FAT :

نیز مخفف کلمه File Allocation Table و Ntfs مخفف کلمه New Technology File System می‌باشد.

:FAT32

این فایل سیستم به همراه Service Pack2 Windows 95 ارائه گردید. توسط این فایل سیستم می‌توان پارتیشن‌هایی بزرگتر از 2 گیگابایت نیز ایجاد کرد.

NTFS:

فایل سیستم NTFS به همراه نخستین نسخه Windows Nt ارائه گردید...


ادامه مطلب ..


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • ضرورت استفاده از Open Source Software در ایران

    Open Source Software اصطلاحا به نرم افزارهایی اطلاق می شود که به همراه کد اصلی آن بطور مجانی در اختیار استفاده کننده گان و تولید کنندگان قرار داده می شود. می توان آنها را به همان صورت دریافت شده استفاده کرد و یا با اعمال تغییراتی در آن مورد استفاده قرار داد.
    در این مقاله سعی می شود به اهمیت استفاده از اینگونه نرم افزارها برای ایران پرداخت. خصوصا اکنون که پروژه هایی برای تحول محیط IT در ایران در سطح دولت (eGovernment) و بازار (eCommerce) در حال شکل گیری است آشنایی و بهره گیری از اینگونه نرم افزارها ضروری به نظر می رسد.
    یکی از مشهورترین این نرم افزارها لینوکس است. لینوکس سیستم عاملی است که براساس یونیکس و برای کامپیوترهای شخصی تعبیه شده است. امروزه این سیستم عامل سهم اصلی سرورهای اینترنت را داراست. همچنین پس....


    ادامه مطلب ..


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • آموزش کامل نصب لینوكس از طریق اینترنت

    برای نصب لینـــــوكس هیچ نیازی بـــــه CD یا DVD ندارید; بلكه می‌توانید لینوكس را مستقیما از طریق اینترنت نصب كنیــــــد. یكی از مهم‌ترین مزایای لینوكس، وجود نسخه‌های متعدد آن است كه همگی به رایگان از طریق سایت‌های شركت‌های سازنده قــــــابل دریافت هستنـــــد. بــــــرای نصب آخرین نسخه‌های لینوكس Open SUSE شركت Novell یـــــا 5 Fedora Core شركت Red Hat یا Ubuntu كافی است فایل .ISO مربوط بــــــه CD یـــــا DVD آنها را از طریق وب سایت توزیع یا BitTorrent واقع در آدرس http://bittorrent.com دریافت و روی CD یا DVD كپی كنید. حالا تنها كاری كه باقی مانده، راه‌اندازی كامپیوتر از طریق این CD یاDVD و نصب به شكل عادی است.

    اما اگر به اینترنت پر سرعت دسترسی دارید و فقط می‌خواهید لینوكس را یك بار روی یك كامپیوتر نصب كنید، می‌توانید بدون دریافت تصویر دیسك و كپی آن روی CD، لینوكس را مستقیما از روی سرور اینترنتی نصب كنید. نصب از روی سرور یا شبكه مزایای متعددی دارد. یكی از آنها این است كه بدون نیاز به حمل چندین CD قادر خواهید بود هر جا كه خواستید لینوكس را نصب كنید. مورد دیگر این است كــــه نیاز به دریافت حجم بزرگــــــی از اطلاعــــــات به شكل فایل های .ISO نیست، بلكه تنها قسمتی را كــــه حقیقتا برای نصب لازم است، دریــــــافت می‌شود. مثلا لینوكس SUSE نگارش 10، مشتمل بــــــر پنج CD یا یك DVD است و نصب كامل آن بیش از 11 گیگابایت فضا روی هارددیسك نیاز دارد، در حالی كه نصب عادی آن تنها نیاز به 2254 گیگابایت دارد. این روش همچنین نصب لینوكس بر روی سیستم‌های فاقد درایو CD یا DVD ( مانند كامپیوترهای جیبی بسیار بــــــاریك) را ممكن می‌كند; بدین صورت كه از طریق یك دستگاه راه‌انداز از نوع USB، مانند یك دیسك Flash سیستم را راه‌اندازی كرده و بقیه مراحل را پی می‌گیرید. مهم‌تر از همه این امر به شما امكان می‌دهد تا آخرین نسخه از هر توزیع لینوكسی كه مایل بودید را بدون نیاز به دریافت چندین CD از طــــــریق اینتــــــرنت، روی سیستم خـود یا دیگران نصب كنید.

    چندین توزیع مختلف از لینوكس این شیوه را پشتیبانی می‌كنند، اما در این مقاله معروف‌ترین آنها یعنی 10 OpenSUSE و 5 Fedora Core را بررسی می‌كنیم. روال كار در مورد هر دوی آنها شباهت زیادی به روال نصب از روی CD یا DVD دارد، تنها منبع فایل‌ها متفاوت است.

    قبلا گفتیم كه برای نصب لینوكس نیاز به كپی كردن هیچ چیـــــزی بر روی CD نیست. اما بیش از حد مراحل را ساده كرده‌ایم، چــــــون به هر حال برای نصب لینوكس از طریق اینترنت، بایــــــد سیستم خود را راه‌اندازی كنید كـــــه نیاز به یك CD راه‌انداز دارید.اگر واقعا مجبور به نصب لینوكس از این طریق و بدون استفاده از درایورهایی شبیه CD یا DVD هستید، در شماره بعد روش آن را توضیح خواهیم داد. امــــا آن دسته از افرادی كه با راه‌اندازی اولیه از طریق CD مشكل ندارند، مراحل كار را ساده‌تر خواهند یـــــافت. فایل Image لازم بــــــرای CD یـا DVD راه‌انداز، بسیار كوچك است. 6667 مگابایت برای 5 Fedora Core و 64 مگابایت برای OpenSUSE كه در مورد دومی با اینكه فایل به نسبت بزرگ است، در مقایسه با CD كامل كه تقریبا650 مگابایت به ازای هر یك از پنج CD است،‌چنــــــدان به چشم نمی‌آید. ایــــــن اعداد، برای كامپیوترهـــــــای مبتنی بر پردازنده 32 بیتـــــی اینتل است، اما برای نسخه‌های 64 بیتـــــی هم فایل‌هایـــــــی موجود است كه كمی حجم بزرگ‌تری دارند.

    برای ساخت یك دیسك راه انداز، فایل .ISO مربوطه را از سایت دریافت و با استفاده از یك نرم‌افزار ساخت CD/DVD، مانند Nero از شركت Ahead Gmbh روی دیسك كپی كنید. اما قبل از آن مطمئن شوید كه كامپیوتر شما، از راه‌اندازی توسط DVD/CD پشتیبانی می‌كند زیرا سیستم‌های قدیمی این گونه نیستند.

    دیسك‌های Flash راحت‌تر و با دوام‌تر از CD‌های قابل ضبط هستند و شاید ترجیح دهید از طریق آنها لینوكس را راه‌اندازی و سپس نصب كنید. متاسفانه به نظر نمی‌رسد كه OpenSUSE راه ساده‌ای برای راه‌اندازی از طریق این گونه دیسك‌های USB ارائه كند، اما Fedora Core فایل .ISO ویژه راه‌اندازی از طریق دیسك Flash را دارد. بعد از دریافت این فایل، در خط فرمان لینوكس، دستور زیر را وارد كنید (بسیار دقت كنید زیرا لینوكس به كوچكی و بزرگی حروف حســــــــــاس است) :

    DRIVE dd if=diskboot.img of=/dev/DRIVE


    در دستور بالا، نام ابـــــزار مربوط به درایو USB شما است. حال باید در تنظیمات BIOS تغییراتی بـــه وجود آورید تا از روی تجهیزات USB، راه‌اندازی شود.

    بعد از راه‌اندازی كامپیوتر، باید برای برنامه نصب توزیع لینوكس مد نظرتان، همه اطلاعات لازم برای دریافت فایل‌های نصب، از جمله شیوه اتصال به اینترنت، نوع سرور و در نهایت مكان سرور را فراهم كنید.

    بعد از چند مرحله مقدماتی، برنامه نصب از شما می‌خواهد كه یك رابط شبكه برای اتصال به سرور انتخاب كنید. معمولا یك انتخاب بیشتر ندارید، مگر اینكه چند واسط شبكه، مانند كلاینت Wi-Fi روی سیستم نصب كرده باشید. سپس باید تصمیم بگیرید كه برنامه نصب چگونه آدرس IP برای اتصال به شبكه را دریافت كند كه این كار اغلب از طریق DHCP برای دریافت خودكار آدرس IP از یك روتر یا سرور دیگر خواهد بود.

    در مرحله بعد باید به برنامه نصب بگویید كه فایل‌های نصب را از طریق یك سرور ftp یا http دریافت كند. (شكل 1) از دید كاربر، تفاوت خاصی بین این دو نیست، اما چون برای برنامه نصب مهم است، بایـــــد یكـــــی را انتخاب كنید. هر دو توزیع OpenSUSE و Fedora Core، از هر دو سرور پشتیبانی می‌كند.


    شکل 1


    در نهایت باید برای برنامه نصب مشخص كنید كه فایل‌های نصب را از كدام سایت بردارد. نزدیك‌ترین سایت به محل خود را انتخاب كنید تا سرعت دریافت بیشتر شود. همچنین برای هر توزیع، باید نوع مناسب با پردازنده سیستمتان را انتخاب كنید:

    X86 و I386 برای پردازنده‌های 32بیتی و X86_64 برای پردازنده‌های 64 بیتی مناسب هستند. (شكل 2 )


    شکل 2


    همین كه عملیات نصب شروع شد، باید یك كار دیگر برای انجام دادن بیابید، زیرا روال نصب از روی اینترنت، بسته به پهنای باند و بعضی پارامترهـــــای دیگـــــر، بیش از نصب از روی DVD/CD به طـــــول می‌انجامـــــد. می‌توان قبل از خواب آن را انجام داد كـــــه تـــــا هنگام بیدار شدن از خواب تمـــــام شده باشد. البته نكته مثبت در مورد این گونه نصب این است كه هیچ نیازی به تعویض، كپی یا نگهداری چندین CD مختلف نیست و هیـــــچ‌گاه در میان روال نصب با CD خراب روبه‌رو نمی‌شوید.

    فایل ISO. راه‌انداز از CD در Fedora Core :


    ftp://mirrors.kernel.org/fedora/core/5/i386/os/images/boot.iso


    فایل ISO. راه‌انداز از CD در OpenSUSE :

     ftp://mirrors.kernel.org/opensuse/distribution/s1-10.0.oss/inst-source/boot/boot.iso


    فایل IMG. راه‌انداز از طریق دیسك Flash در Fedora Core :

    ftp://mirrors.kernel.org/fedora/core/5/i386/os/images/diskboot.img




  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • استفاده از پارتیشن های ویندوز در لینوکس

    حتما شما هم فایلهای خیلی زیادی روی درایوهای ویندوز دارین و میخواین وقتی با لینوکس کار میکنین به اونها هم دسترسی داشته باشین. البته تو بعضی از نسخه ها از جمله SUSE Linux این مشکل وجود ندارد. اما من خودم تو Redhat باهاش مشکل داشتم.

    واسه اینکه بتونید از درایوهاتون استفاده کنید روشهای خیلی زیادی وجود داره . یکی از اونها استفاده از دستور MOUNT هست که با اون میتونین به طور موقت درایوهای ویندوز رو تو لینوکس MOUNT کنین.البته یه روشی هم هست که میشه این دستور رو دایمی کرد که در ادامه توضیح میدم.

    برای مثال ما درایو e رو mount میکنیم.

    اول باید برید به شاخه /mnt

    در این شاخه درایوهای CD ROM و FLOPPY موجود میباشند.

    شما باید در این شاخه یه دایرکتوری بسازید و اسم اون رو بزارید e

    حالا شما یه شاخه دارین به اسم /mnt/e

    حالا شل رو اجرا کنید و این دستور رو توش بنویسید

    mount /dev/hda6 /mnt/e

    حواستون باشه که بین mount و/dev یه فاصله وجود داره. همچنین بین hda6 و /mnt

    حالا وارد اون دایرکتوری که تو /mnt ساختین بشین و محتویات درایو e خودتون رو مشاهده کنید.

    اگه خواستین میتونید به همین ترتیب بقیه درایوها تون رو هم mount کنید.


    Drive c = hda1

    Drive d = hda5

    Drive e = hda6

    Drive f = hda7

    Drive g = hda8

    Drive h = hda9 




  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • تاریخچه لینوکس

     

     آغاز داستان

    در سال 1991 در حالی که جنگ سرد رو به پایان میرفت و صلح در افقها هویدا میشد، در دنیای کامپیوتر، آینده بسیار روشنی دیده میشد. با وجود قدرت سخت افزارهای جدید، محدودیت های کامپیوترها رو به پایان میرفت. ولی هنوز چیزی کم بود... و این چیزی نبود جز فقدانی عمیق در حیطه سیستم های عامل.

    داس، امپراطوری کامپیوترهای شخصی را در دست داشت. سیستم عامل بی استخوانی که با قیمت 50000 دلار از یک هکر سیاتلی توسط بیل گیتس (Bill Gates) خریداری شده بود و با یک استراتژی تجاری هوشمند، به تمام گوشه های جهان رخنه کرده بود. کاربران PC انتخاب دیگری نداشتند. کامپیوترهای اپل مکینتاش بهتر بودند. ولی قیمتهای نجومی، آنها را از دسترس اکثر افراد خارج می ساخت.

    خیمه گاه دیگر دنیای کامپیوترها، دنیای یونیکس بود. ولی یونیکس به خودی خود بسیار گرانقیمت بود. آنقدر گرانقیمت که کاربران کامپیوترهای شخصی جرات نزدیک شدن به آنرا نداشتند. کد منبع یونیکس که توسط آزمایشگاههای بل بین دانشگاهها توزیع شده بود، محتاطانه محافظت میشد تا برای عموم فاش نشود. برای حل شدن این مسئله، هیچیک از تولید کنندگان نرم افزار راه حلی ارائه ندادند.

    بنظر میرسید این راه حل به صورت سیستم عامل MINIX ارائه شد. این سیستم عامل، که از ابتدا توسط اندرو اس. تاننباوم (Andrew S. Tanenbaum) پروفسور هلندی، نوشته شده بود به منظور تدریس عملیات داخلی یک سیستم عامل واقعی بود. این سیستم عامل برای اجرا روی پردازنده های 8086 اینتل طراحی شده بود و بزودی بازار را اشباع کرد.

    بعنوان یک سیستم عامل،  MINIX خیلی خوب نبود. ولی مزیت اصلی آن، در دسترس بودن کد منبع آن بود. هرکس که کتاب سیستم عامل تاننباوم را تهیه میکرد، به 12000 خط کد نوشته شده به زبان C و اسمبلی نیز دسترسی پیدا میکرد. برای نخستین بار، یک برنامه نویس یا هکر مشتاق میتوانست کد منبع سیستم عامل را مطالعه کند. چیزی که سازندگان نرم افزارها آنرا محدود کرده بودند. یک نویسنده بسیار خوب، یعنی تاننباوم، باعث فعالیت مغزهای متفکر علوم کامپیوتری در زمینه بحث و گفتگو برای ایجاد سیستم عامل شد. دانشجویان کامپیوتر در سرتاسر دنیا با خواندن کتاب و کدهای منبع، سیستمی را که در کامپیوترشان در حال اجرا بود، درک کردند.

    و یکی از آنها لینوس توروالدز (Linus Torvalds) نام داشت.

    کودک جدید در افق

    در سال 1991، لینوس بندیکت توروالدز (Linus Benedict Torvalds) دانشجوی سال دوم علوم کامپیوتر دانشگاه هلسینکی فنلاند و یک هکر خود آموخته بود. این فنلاندی 21 ساله، عاشق وصله پینه کردن محدودیت هایی بود که سیستم را تحت فشار قرار میدادند. ولی مهمترین چیزی که وجود نداشت یک سیستم عامل بود که بتواند نیازهای حرفه ای ها را براورده نماید. MINIX خوب بود ولی فقط یک سیستم عامل مخصوص دانش آموزان بود و بیشتر به عنوان یک ابزار آموزشی بود تا ابزاری قدرتمند برای بکار گیری در امور جدی.

    در این زمان برنامه نویسان سرتاسر دنیا توسط پروژه گنو (GNU) که توسط ریچارد استالمن (Richard Stallman) آغاز شده بود، تحریک شده بودند. هدف این پروزه ایجاد حرکتی برای فراهم نمودن نرم افزارهای رایگان و در عین حال با کیفیت بود. استالمن خط مشی خود را از آزمایشگاه معروف هوش مصنوعی دانشگاه MIT با ایجاد برنامه ویرایشگر emacs در اواسط و اواخر دهه 70 آغاز نمود. تا اوایل دهه 80، بیشتر برنامه نویسان نخبه آزمایشگاههای هوش مصنوعی MIT جذب شرکتهای نرم افزاری تجاری شده بودند و با آنها قرارداد های حفظ اسرار امضا شده بود. ولی استالمن دیدگاه متفاوتی داشت. وی عقیده داشت برخلاف سایر تولیدات، نرم افزار باید از محدودیت های کپی و ایجاد تغییرات در آن آزاد باشد تا بتوان روز به روز نرم افزارهای بهتر و کارآمد تری تولید نمود.

    با اعلامیه معروف خود در سال 1983، پروژه GNU را آغاز کرد. وی حرکتی را آغاز کرد تا با فلسفه خودش به تولید و ارائه نرم افزار بپردازد. نام GNU مخفف GNU is Not Unix است. ولی برای رسیدن به رویای خود برای ایجاد یک سیستم عامل رایگان، وی ابتدا نیاز داشت تا ابزارهای لازم برای این کار را ایجاد نماید. بنابراین در سال 1984 وی شروع به نوشتن و ایجاد کامپایلر زبان C گنو موسوم به GCC نمود. ابزاری مبهوت کننده برای برنامه نویسان مستقل. وی با جادوگری افسانه ای خود به تنهایی ابزاری را ایجاد نمود که برتر از تمام ابزارهایی که تمام گروههای برنامه نویسان تجاری ایجاد کرده بودند قرار گرفت. GCC یکی از کارآمد ترین و قویترین کامپایلرهایی است که تا کنون ایجاد شده اند.

    تا سال 1991 پروزه GNU تعداد زیادی ابزار ایجاد کرده بود ولی هنوز سیستم عامل رایگانی وجود نداشت. حتی MINIX هم لایسنس شده بود. کار بر روی هسته سیستم عامل گنو موسوم به HURD ادامه داشت ولی به نظر نمی رسید که تا چند سال آینده قابل استفاده باشد.

    این زمان برای توروالدز بیش از حد طولانی بود...

    در 25 آگوست 1991، این نامه تاریخی به گروه خبری MINIX از طرف توروالدز ارسال شد:

    از : لینوس بندیکت توروالدز

    به: گروه خبری MINIX

    موضوع: بیشتر چه چیزی را میخواهید در MINIX ببینید؟

    خلاصه: نظرخواهی کوچک در مورد سیستم عامل جدید من

    با سلام به تمام استفاده کنندگان از MINIX

    من در حال تهیه یک سیستم عامل رایگان فقط به عنوان سرگرمی و نه به بزرگی و حرفه ای GNU برای دستگاههای 386 و 486 هستم. این کار از آوریل شروع شده و درحال آماده شدن است. من مایلم تا نظرات کاربران را در مورد چیزهایی که در MINIX دوست دارند یا ندارند، جمع آوری کنم. زیرا سیستم عامل من حدودا شبیه آن است. مانند ساختار سیستم فایل مشابه و چیزهای دیگر... من اکنون bash نسخه 1.08 و GCC نسخه 1.40 را به آن منتقل کرده ام و به نظر میرسد که کار میکند. من در عرض چند ماه چیزی آزمایشی درست کرده ام و مایلم بدانم که کاربران بیشتر به چه قابلیتهایی نیاز دارند؟ من از هر پیشنهادی استقبال میکنم. ولی قول نمی دهم همه آنها را اجرا کنم. لینوس

    همانطور که در این نامه پیداست، خود توروالدز هم باور نمی کرد که مخلوقش آنقدر بزرگ شود که چنین تحولی در دنیا ایجاد کند. لینوکس نسخه 0.01 در اواسط سپتامبر 1991 منتشر شد و روی اینترنت قرار گرفت. شور و اشتیاقی فراوان حول مخلوق توروالدز شکل گرفت. کدها دانلود شده، آزمایش شدند و پس از بهینه سازی به توروالدز بازگردانده شدند. لینوکس نسخه 0.02 در پنجم اکتبر به همراه اعلامیه معروف توروالدز آماده شد:

    از : لینوس بندیکت توروالدز

    به: گروه خبری MINIX

    موضوع: کدهای منبع رایگان هسته مشابه MINIX

    آیا شما از روزهای زیبای MINIX 1.1 محروم شده اید؟ هنگامی که مردها مرد بودند و راه اندازهای دستگاه خود را خودشان مینوشتند؟ آیا شما فاقد یک پروزه زیبا هستید و می میرید تا سیستم عاملی داشته باشید تا بتوانید آنرا مطابق با نیازهای خود در آورید؟ اگر اینگونه است، این نامه برای شما نوشته شده است.

    همانطور که ماه پیش گفتم من در حال کار بر بروی یک سیستم عامل رایگان مشابه MINIX برای کامپیوترهای 386 هستم. این سیستم عامل اکنون بجایی رسیده است که قابل استفاده است و مایل هستم که کدهای منبع را در سطح گسترده تر پخش نمایم. این نسخه 0.02 است ولی من موفق شده ام که نرم افزارهای Bash، GCC، GNU-Make، GNU-sed، Compress و غیره را تحت آن اجرا کنم. کدهای منبع این پروژه را میتوانید از آدرس nic.funet.fi با آدرس 128.214.6.100 در دایرکتوری pub/OS/Linux پیدا کنید. این دایرکتوری همچنین دارای چند فایل README و تعدادی باینری قابل اجرا تحت لینوکس است. تمام کدهای منبع ارائه شده است زیرا هیچ یک از کدهای MINIX در آن استفاده نشده است. سیستم را میتوانید همانطور که هست کامپایل و استفاده کنید. کدهای منبع باینری ها را هم میتوانید در مسیر pub/GNU پیدا کنید.

    لینوکس نسخه 0.03 پس از چند هفته آماده شد و تا دسامبر، لینوکس به نسخه 0.10 رسید. هنوز لینوکس فقط چیزی کمی بیشتر از یک فرم اسکلت بود. این سیستم عامل فقط دیسکهای سخت AT را پشتیبانی میکرد و ورود به سیستم نداشت و مستقیما به خط فرمان بوت میشد. نسخه 0.11 خیلی بهتر شد. این نسخه از صفحه کلیدهای چند زبانه پشتیبانی میکرد، دیسکهای فلاپی و کارتهای گرافیکی VGA، EGA، هرکولس و... نیز پشتیبانی میشدند. شماره نسخه ها از 0.12 به 0.95 و 0.96 افزایش پیدا کرد و ادامه یافت. بزودی کد آن بوسیله سرویس دهنده های FTP در فنلاند و مناطق دیگر، در سرتاسر جهان منتشر شد.

    مقایسه و توسعه

    بزودی توروالدز با مقایسه هایی از طرف اندرو تاننباوم، معلم بزرگی که MINIX را نوشته بود، مواجه شد. تاننباوم برای توروالدز مینویسد:

    من بر این نکته تاکید دارم که ایجاد یک هسته یکپارچه در سال 1991 یک اشتباه پایه ای بود. خدا را شکر که شما شاگرد من نیستید، واگر نه برای چنین طرحی نمره بالایی نمی گرفتید.”

    توروالدز بعدا پذیرفت که این بدترین نکته در توسعه لینوکس بوده است. تاننباوم یک استاد مشهور بود و هرچه که می گفت واقعیت داشت. ولی وی در مورد لینوکس اشتباه میکرد. توروالدز کسی نبود که به این سادگی ها پذیرای شکست باشد.

    تاننباوم همچنین گفته بود : “لینوکس منسوخ شده است”.

    اکنون نوبت حرکت نسل جدید لینوکس بود. با پشتیبانی قوی از طرف اجتماع لینوکس، توروالدز یک پاسخ مناسب برای تاننباوم فرستاد :

    شغل شما استاد دانشگاه و محقق بودن است و این بهانه خوبی برای برخی مغز خرابکنی های MINIX است.”

    و کار ادامه یافت. بزودی صدها نفر به اردوگاه لینوکس پیوستند. سپس هزاران نفر و سپس صدها هزار نفر. لینوکس دیگر اسباب بازی هکرها نبود. با پشتیبانی نرم افزارهای پروزه GNU، لینوکس آماده یک نمایش واقعی بود. لینوکس تحت مجوز GPL قرار داده شد. با این مجوز همه میتوانستند کدهای منبع لینوکس را به رایگان داشته باشند، بر روی آنها مطالعه کرده و آنها را تغییر دهند. دانشجویان و برنامه نویسان آنرا قاپیدند.

    و خیلی زود تولید کنندگان تجاری وارد شدند. لینوکس به خودی خود رایگان بود و هست. کاری که این تولیدکنندگان انجام دادند، کامپایل کردن بخش ها و نرم افزارهای مختلف و ارائه آن بصورت یک فرمت قابل توزیع همانند سایر سیستم عاملها بود، تا مردم عادی نیز بتوانند از



  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • مقدمه ای بر لینوکس

     

    بدون شك یكی از رقابتهای كشورهای پیشرفته، در زمینه كامپیوتر است و مــــــا هر روز شاهد پیشرفت این تكنولوژی عظیم هستیم. سیستم عامل ها و نرم افزارهای كامپیوتری نیز همزمان با این تحولات به پیش می روند.

    سیستم عامل یكی از مهمترین اجزاء نرم افزاری یك كامپیوتراست. سیستم عــــــــامل رابط بین نرم افزارها و عملكرد سخت افزار ها می باشد و نقش مدیریتی دارد. تعدادی از سیستم عامل ها عبارتنداز:

    BeOs , Windows , DOS , Unix , Linux ,... دراینجا ما به سیستم عامل شگفت انگیز لینوكس می پردازیم.

    لینوكس یك سیستم عامل رایگان، كدباز(OpenSource)، بسیار انعطـــــاف پذیر و با قابلیت های بالاست و روی هر كامپیوتری قابل نصب است. لینوكس در ســال 1991 توسط لینوس بندیك توروالدز خلق شد. اولین نسخه آن Linux 0.01 بود كــــه در همین سال در شبكه اینترنت قرار گرفت و نسخه هـــــای بعدی آن كه رفع عیب می شدند، پیاپی می آمدند. یعنی خالق لینوكس، شخص لینوس بود امـــــــا روز به روز توسط برنامه نویسان گمنامی از سراسر جهـــــان تكمیل می شود و به برنامه های كاربردی آن افزوده می شود و این سیر هنوز هم ادامه دارد. تااینكه محیطهــــــــــــای گرافیكی لینوكس (XWindows) بوجود آمدند كه سیل كاربران كــــــــــــامپیوتر به این سیستم عــــامل رو آوردند و امروزه هم تعداد كاربران لینوكس از مرز 15 میلیون نفر گذشته و روز به روز در حال افزایش است. نسخه هـــای مختلفی از لینوكس موجود است مثل: RedHat , Suse , Easy , Mandrake , ... .

    كه ما به بررسی RedHat Linux میپردازیم. در ضمن شمـا می توانید لینوكس را روی یك پارتیشن جدا نصب كنید یعنی براحتی لینوكس و ویندوز را با هم روی كامپیوتر داشته باشید.

    پس اگر انحصار و یكنواختی خسته شده اید و می خواهید سیستم عـــــاملی قابل تغییر داشته باشید، لینوكس را بر روی كامپیوتر خود نصب كرده و این دوره را حتمــــا بگذرانید



  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  •  

    هشدار : اگر شما مایلید از سیستم عامل ویندوز و لینوكس بصورت در كنار هم در یك سیستم استفاده كنید، سعی كنید ابتدا ویندوز را نصب نموده و سپس لینوكس ردهت را نصب نمایید. برخی از نسخه های ویندوز با دستكاری MBR دیسك سخت باعث میشوند تا لینوكس ردهت از كار بیافتد. اگر ویندوز یا لینوكس ردهت را نصب كردید و پس از نصب متوجه شدید كه یكی از سیستم عاملها كار نمی كند، هول نشده و عملیات نصب را مجددا انجام ندهید. شما میتوانید این اشكال را با بوت توسط دیسك بوت لینوكس ردهت و با استفاده از فرامین نصب گراب یا لیلو سیستم عامل مورد نظر را فعال نموده و این اشكال را برطرف نمایید. در صورتی كه قادر به این كار نیستید از یك حرفه ای كمك بگیرید.

    انتخاب یك روش نصب:

    لینوكس ردهت روشهای بسیار متنوع و قابل انعطافی برای نصب سیستم عامل ارائه نموده است. البته توصیه میشود كه لینوكس را از روی CD نصب نمایید. ولی اگر شما CD های لینوكس ردهت را ندارید و یا كامپیوتر شما فاقد درایو CD-ROM است، میتوانید با استفاده از روشهای دیگر، اقدام به نصب سیستم عامل كنید. همچنین امكان چندین نوع نصب وجود دارد.

    ابتدا باید مشخص نمایید كه در حال نصب بصورت نصب جدید یا ارتقا هستید. اگر میخواهید نسخه قدیمی تر موجود روی سیستمتان را ارتقا دهید، برنامه نصب فایلهای پیكربندی و اطلاعات شما را دست نخورده باقی خواهد گذاشت. این نوع نصب از نصب جدید طولانی تر خواهد بود. یك نصب جدید ابتدا تمام اطلاعات موجود را پاك كرده و عمل نصب را انجام میدهد. بهCDشما میتوانید لینوكس ردهت را از محل های زیر نصب نمایید. هر نوع نصب غیر از نصب از روی CD نیاز به دیسكت بوت نصب لینوكس ردهت خواهد داشت :

    سرویس دهنده HTTP : به شما امكان نصب از یك آدرس وب را خواهد داد.

    سرویس دهنده FTP : به شما امكان نصب از یك سایت FTP را خواهد داد.

    سرویس دهنده NFS : میتوانید از روی دایركتوری های به اشتراك گذاشته شده روی كامپیوترهای دیگر موجود در روی شبكه با استفاده از سیستم فایل شبكه (Network File System) برای نصب استفاده نمایید.

    دیسك سخت : اگر یك كپی از فایلهای نصب لینوكس ردهت را روی دیسك سخت خود داشته باشید میتوانید برای نصب از آن استفاده كنید. البته باید روی پارتیشنی غیر از پارتیشنی كه برای نص انتخاب نموده اید قرار داشته باشند.

    انتخاب سخت افزار مورد نیاز:

    ممكن است این واقعا یك انتخاب نباشد. ممكن است یك كامپیوتر قدیمی در كنار خود داشته باشید كه مایل باشید لینوكس ردهت را روی آن نصب نمایید. و یا ممكن است یك ایستگاه كاری وحشتناك داشته باشید كه بخواهید لینوكس ردهت را روی یكی از پارتیشن های آن نصب نمایید. برای نصب نسخه PC لینوكس face="Tahoma">:

    پردازنده سازگار با x86 : كامپیوتر شما به یك پردازنده سازگار با اینتل نیاز دارد. مانند برخی سیستم عامل های تجاری، شما به جدیدترین پردازنده های موجود برای نصب لینوكس ردهت نیاز ندارید (البته اشكالی ندارد!). شما میتوانید لینوكس ردهت را روی پردازنده های قدیمی هم اجرا نمایید. من حتی پردازنده 80386 اینتل را در لیست سازگاری سخت افزارهای آن دیده ام ولی هرگز سعی نكرده ام لینوكس ردهت را روی كامپیوتری با آن مشخصات نصب نمایم!

    درایو فلاپی و یا CD-ROM : شما باید قادر باشید هنگام فرایند نصب كامپیوتر خود را با یك فلاپی دیسك و یا درایو CD-ROM بوت نمایید. اگر درایو CD-ROM ندارید (در محیطهای شبكه و یا كامپیوترهای قدیمی) به یك ارتباط شبكه برای نصب از روی شبكه و یا كپی محتویات CD های نصب بر روی دیسك سخت سیستم خود دارید.

    دیسك سخت (Hard Disk) : شما به یك دیسك سخت و یا یك پارتیشن از دیسك سخت كه حداقل 350 مگابایت فضا داشته باشد نیاز دارید. البته این فضا فقط برای حداقل نصب كافی خواهد بود. میزان حقیقی فضایی كه نیاز خواهید داشت بستگی به نوع نصب شما دارد. نصب به صورت ایستگاه كاری به 1500 مگابایت و نصب بصورت كامل (تمام بسته های نرم افزاری موجود و كدهای منبع) به 3 گیگابایت فضا نیاز دارد.

    حافظه (RAM) : شما حداقل به 32 مگابایت رم برای نصب لینوكس ردهت نیاز خواهید داشت. اگر مایل به استفاده از محیطهای گرافیكی هستید 64 مگابایت لازم خواهد بود.

    صفحه كلید و مانیتور : شما به یك مانیتور و صفحه كلید برای نصب نیاز دارید. شما بعدا میتوانید لینوكس ردهت را از روی شبكه و با استفاده از ترمینال پوسته و یا ترمینال X به خوبی اداره نمایید.

    نسخه هایی از لینوكس ردهت برای نصب روی ایستگاههای كاری مبتنی بر پردازنده های آلفا (Alpha) و اسپارك (Sparc) وجود دارند.

    نكته : لیست سخت افزار های سازگار با لینوكس ردهت را میتوانید در آدرس http://www.redhat.com/hardware ببینید.

    اگر درایو CD-ROM كامپیوتر شما به یك درگاه PCMCIA متصل است (در گاههای موجود روی كامپیوتر های كیفی) شما باید پشتیبانی از PCMCIA را در هنگام نصب فعال نمایید. پشتیبانی از PCMCIA فقط برای كامپیوترهای مبتنی بر پردازنده های سازگار با اینتل موجود است.

    اگر كامپیوتر كیفی شما مجهز به یك درایو CD-ROM است، شما میتوانید بدون نیاز به انجام كار خاصی لینوكس ردهت را روی آن نصب نمایید. در صورتی كه كامپیوتر كیفی شما فاقد درایو CD-ROM است، شما باید لینوكس ردهت را از روی درایوی كه به درگاه PCMCIA آن متصل است نصب نمایید.

    درگاههای PCMCIA به شما امكان اتصال دستگاههای مختلف به كامپیوتر كیفی با استفاده از كارتهایی به اندازه كارت اعتباری میدهند. لینوكس از صدها دستگاه مختلف PCMCIA پشتیبانی میكند. شما میتوانید از درگاه PCMCIA كامپیوتر كیفی خود برای نصب لینوكس ردهت از انواع مختلفی از دستگاهها شامل :

    درایو CD-ROM

    كارت شبكه

    استفاده نمایید. در صورتی كه مایلید بدانید كدامیك از دستگاههای PCMCIA در لینوكس پشتیبانی میشوند، فایل SUPPORTED.CARDS واقع در مسیر /usr/share/doc/kernel-pcmcia-cs را ببینید. در هر صورت جهت استفاده از این درگاه برای نصب لینوكس به دیسكت پشتیبانی آن نیاز دارید. چگونگی ایجاد این دیسكتها بعدا شرح داده خواهد شد.

    شروع نصب :

    اگر فكر می كنید نوع نصب مورد نیاز خود را انتخاب كرده اید، میتوانید نصب را شروع كنید. در بیشتر بخشها شما میتوانید با كلیك روی دگمه بازگشت (Back) انتخابهای قبلی خود را تغییر دهید. البته پس از اینكه مرحله كپی بسته های نرم افزاری روی دیسك سخت شروع شد، دیگر امكان بازگشت وجود ندارد. در صورتی كه نیاز به تغییری داشته باشید، باید آنرا پس از اتمام نصب لینوكس و از داخل خود سیستم عامل انجام دهید.

    دیسكCD-ROM نصب را داخل درایو قرار دهید

    اگر عمل نصب را از دیسك سخت و یا شبكه انجام میدهید، میتوانید بجای آن از دیسكت بوت استفاده نمایید. برای كسب اطلاعات بیشتر در مورد ایجاد دیسكهایی كه نیاز دارید، به بخش ایجاد دیسكهای نصب مراجعه نمایید.

    كامپیوتر خود را بوت كنید

    هنگامی كه صفحه خوشامد گویی لینوكس ردهت را مشاهده كردید به مرحله بعدی وارد شوید.

    نكته: اگر شما صفحه خوشامد گویی را نمی بینید، ممكن است درایو CD-ROM شما قابل بوت نباشد. فعال كردن گزینه بوت از روی درایو CD-ROM و یا ایجاد دیسكت های بوت میتواند به شما برای ادامه نصب كمك كند. برای فعال كردن گزینه بوت از روی CD-ROM به صورت مقابل عمل كنید : كامپیوتر خود را راه اندازی كرده و در صفحه نخستین پیامی برای ورود به صفحه نصب (setup) خواهید دید. برای ورود به برنامه نصب بایوس كافی است كلیدهای F1 یا F2 ویا DEL را فشار دهید. در گزینه های موجود به دنبال موردی با عنوان Boot Options و یا Boot From و یا چیزی مشابه آن بگردید. پس از آنكه آنرا پیدا كردید، اولویت نخست آنرا روی درایو CD-ROM تنظیم كنید. تغییرات را ذخیره كرده و خارج شوید.

    اگر نصب با موفقیت انجام شد شما میتوانید گزینه های بایوس را به حالت اول برگردانید. در صورتی كه حتی با تنظیم این گزینه ها امكان بوت از روی CD-ROM وجود نداشت، باید دیسكتهای نصب را از روی فایلهای boot.img (برای كامپیوترهای معمولی)، bootnet.img (برای نصبهای از روی شبكه) یا pcmcia.img (برای كامپیوترهای كیفی) كه روی CD نصب قرار دارند، ایجاد نمایید. چگونگی ایجاد این دیسكتها شرح داده خواهد شد. پس از ایجاد دیسكتها، آنها را در درایو قرار داده و كامپیوتر خود را بوت كرده و نصب را ادامه دهید.

    اعلان بوت

    در جلوی اعلان بوت كلید Enter را برای ورود به نصب گرافیكی، فشار دهید. در صورتی كه كامپیوتر شما اجازه نصب بصورت گرافیكی (رنگ بیتی و وضوح 800 در 600 پیكسل) را نمی دهد، به قسمت "انتخاب انواع دیگر نصب" مراجعه نمایید. از شما خواسته میشود یك زبان انتخاب كنید.

    انتخاب انواع دیگر نصب

    در بیشتر كامپیوتر ها شما میتوانید به راحتی نصب را بصورت گرافیكی انجام دهید. برخی مواقع كارت گرافیكی شما ممكن است این حالت را قبول نكند. همچنین با اینكه هنگام نصب سخت افزار كامپیوتر شما شناسایی میشود،ممكن است برخی مواقع دیسك سخت، كارت شبكه و یا یكی از سخت افزارهای حیاتی دیگر شناسایی نشده و به اطلاعات مخصوصی هنگام بوت نیاز داشته باشد.

    در اینجا لیستی از انواع گزینه هایی كه شما میتوانید نصب لینوكس ردهت را بوسیله آن شروع كنید وجود دارد. پیشنهاد میشود در صورتی از این گزینه ها استفاده كنید كه گزینه گرافیكی دچار اشكال شود (مانند هنگامی كه صفحه از گاربیج پر شده و یا سخت افزار شناسایی نمی شود).

    text : شما میتوانید با تایپ text جلوی اعلان نصب بصورت متنی را آغاز نمایید. از این گزینه هنگامی استفاده نمایید كه به نظر میرسد برنامه نصب نتوانسته كارت گرافیك شما را شناسایی نماید. با این نوع نصب برنامه نصب چندان خوشگل! نیست ولی بخوبی كار میكند.

    lowres : با این گزینه، برنامه نصب در وضوح 640 در480 پیكسل اجرا خواهد شد. این گزینه برای كامپیوترهایی است كه كارت گرافیك آنها فقط این وضوح را پشتیبانی میكند.

    expert : در صورتی كه حس میكنید برنامه نصب نمی تواند سخت افزارهای شما را به خوبی شناسایی كند از این گزینه استفاده نمایید. با این گزینه برنامه نصب به شناسایی سخت افزار نمی پردازد و شما میتوانید نوع ماوس، مقدار حافظه كارت گرافیكی و ... را شخصا انتخاب كنید.

    nofb : با این گزینه حالت frame buffer برای جلوگیری از برخی اشكالات در نمایش غیر فعال میشود.

    linuxdd : در صورتی كه یك دیسك درایور لینوكس برای نصب دارید، از این گزینه استفاده نمایید.

    همچنین شما میتوانید با اضافه نمودن گزینه های دیگری به اعلان بوت لینوكس، آنرا وادار به شناسایی صحیح سخت افزار خود نمایید. مثلا در صورتی كه برنامه نصب اندازه دیسك سخت شما را تشخیص نمی دهد، میتوانید با مشخص كردن تعداد سیلندر، هد و سكتورها سایز آنرا تعیین كنید. شما به صورت زیر میتوانید گزینه های خود را به هسته لینوكس ارجاع دهید : linux hd=720,32,64

    در این مثال شما به هسته میگویید كه دیسك سخت من دارای 720 سیلندر، 32 هد و 64 سكتور است. این مشخصات را میتوانید از روی مستندات موجود با دیسك سخت خود و یا از روی برچسب چسبانده شده روی آن بدست آورید.

    بررسی فایلها :

    در لینوكس ردهت 8 قبل از شروع برنامه نصب، از شما پرسیده میشود كه فایلهای نصب برای صحت و درستی آنها بررسی شوند یا خیر. در صورتی كه مطمئن نیستید دیسكهای شما صحیح هستند یا نه، میتوانید با این گزینه آنها را بررسی نمایید. البته این كار زمانبر خواهد بود. در صورتی كه به صحت آنها اطمینان دارید به سادگی گزینه Skip را انتخاب كنید تا برنامه نصب آغاز شود.

    صفحه خوشامد گویی :

    این صفحه آغاز فرایند نصب را به شما اعلام میكند. فقط كافی است روی كلید Next كلیك نمایید.

    انتخاب زبان :

    پس از آغاز برنامه نصب، اولین سوالی كه پرسیده میشود، انتخاب زبان برنامه نصب است. زبان مورد نظر خود را انتخاب نموده و روی گزینه Next كلیك نمایید.

    انتخاب صفحه كلید :

    نوع صفحه كلید خود را انتخاب نمایید. مثلا صفحه كلید 105 كلید و با كلیدهای انگلیسی.

    ماوس:

    نوع ماوسی كه سیستمتان نصب شده است را انتخاب نمایید. انواع ماوسهای درگاه سریال و PS/2 وUSB پشتیبانی میشوند. در صورتی كه ماوس شما دو كلید دارد، میتوانید با انتخاب گزینه Emulate 3 buttons، هنگام استفاده با نگه داشتن كلید Shift، كلید سوم ماوس را شبیه سازی نمایید. كلید سوم توسط برخی از برنامه های كاربردی لینوكس مورد نیاز میباشد.

    انتخاب نوع نصب (Install Type) :

    در این مرحله نوع نصب مورد نیاز برای خود را باید انتخاب نمایید. در صورتی كه لینوكس اكنون روی سیستم شما نصب شده و مایلید آنرا به نسخه جدید ارتقا دهید، كافی است نصب نوع ارتقا (Upgrade) را انتخاب نمایید.

    نكته : برای نصب به صورت ارتقا، لینوكس موجود شما حداقل باید هسته نسخه 2.0 را داشته باشد. با نصب به صورت ارتقاع تمامی فایلهای پیكریندی شما بصورت filename.rpmsave ذخیره خواهد شد. محل این فایلها در مسیر tmp/upgrade.log نوشته میشود. برنامه ارتقا هسته جدید را نصب كرده و برنامه های نرم افزاری تغییر یافته را نیز نصب میكند. فایلهای اطلاعات شما بدون تغییر باقی خواهند ماند. این نصب زمان بیشتری نیاز دارد.

    برای نصب بصورت جدید میتوانید یكی از گزینه های زیر را انتخاب نمایید . این گزینه ها به "كلاس های نصب" (Installation Classes) نیز موسوم هستند:

    ایستگاه كاری (Workstation): كامپیوتر شما را بصورت خودكار پارتیشن بندی نموده و بسته های نرم افزاری لازم برای یك ایستگاه كاری را نصب میكند. یكی از محیطهای گرافیكی GNOME و یا KDE نصب خواهند شد و برنامه X Window ساختارهای لازم برای اجرای آنها را فراهم میكند. محیطGNOME محیط گرافیكی پیش گزیده لینوكس ردهت است. شما میتوانید پس نصب محیط KDE را نیز نصب نمایید.

    هشدار :هر گونه پارتیشن لینوكس موجود روی دیسك سخت و فضای خالی دیسك سختتان به نصب Workstation و یا Personal Desktop اختصاص خواهند یافت. در صورتی كه روی كامپیوترتان پارتیشن های ویندوز موجود باشند، برنامه نصب آسیبی به آنها نخواهد رساند و پس از نصب شما قادر خواهید بود از لینوكس در كنار ویندوز استفاده نمایید. در صورتی كه هیچگونه فضای پارتیشن بندی نشده روی دیسك سخت شما وجود ندارد و تمام فضا به پارتیشن های ویندوز اختصاص داده شده، شما باید از ابزار FIPS كه بعدا شرح داده خواهد شد استفاده نمایید. در غیر اینصورت شما تمام پارتیشن های ویندوز خود را از دست خواهید داد.

    سرویس دهنده (Server) : این نصب بسته های مورد نیاز جهت یك كامپیوتر سرویس دهنده را نصب میكند. (مانند برنامه های سرویس دهنده وب، پست الكترونیك، فایل و...). این نصب برنامه X Window را نصب نمیكند. در صورتی كه نیاز به محیط گرافیكی دارید باید آنرا بعدا نصب نمایید و یا كار كردن با خط فرمان را یاد بگیرید! این نصب تمام اطلاعات موجود در دیسك سخت را پاك كرده و تمام دیسكها را به لینوكس اختصاص میدهد.

    هشدار : حواستان بود؟ اگر متوجه نشده اید : نصب بصورت سرویس دهنده تمام اطلاعات موجود روی دیسك سخت را پاك خواهد كرد! در صورتی كه نیاز دارید پارتیشن های موجود ویندوز را حفظ نمایید، هنگام نصب پارتیشن بندی خودكار (Automatic Partitioning) را انتخاب نكنید و خودتان بصورت دستی فضاهای خالی را به لینوكس اختصاص دهید.

    كامپیوتر شخصی (Personal Desktop) : این نصب همانند نصب نوع ایستگاه كاری است با این تفاوت كه برخی ابزارها كه برای كامپیوترهای شخصی لازم نیستند را نصب نمیكند و در صورتی كه لینوكس را روی یك كامپیوتر كیفی نصب میكنید، پشتیبانی از PCMCIA و مادون قرمز (IrDa) نیز فعال خواهد شد.

    نصب بصورت سفارشی (Custom) : با انتخاب این نوع نصب شما امكان انتخاب تك تك بسته های نرم افزاری مورد نیاز و پارتیشن بندی دستی را خواهید داشت.

    نكته : در صورتی كه كاربری حرفه ای هستید، نصب نوع سفارشی را انتخاب نمایید. با این گزینه دست شما بازتر خواهد بود و از اینكه بهتر میفهمید هنگام نصب چه میگذرد حال بهتری خواهید داشت.

    انتخاب استراتژی پارتیشن بندی (Partitioning) :

    شما سه راه برای انتخاب نوع پارتیشن بندی دیسك سخت خود پیش رو دارید:

    پارتیشن بندی خودكار : برنامه نصب بصورت خودكار عمل پارتیشن بندی را برای شما انجام خواهد داد. با این انتخاب تمام پارتیشن های لینوكس موجود روی دیسك سخت پاك شده و فضای خالی ایجاد شده برای پارتیشن بندی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

    پارتیشن بندی دستی توسط ابزار Disk Druid : با انتخاب این گزینه ابزار Disk Druid برای انجام عمل پارتیشن بندی اجرا خواهد شد. كار كردن با این ابزار ساده تر از fdisk است.

    پارتیشن بندی دستی توسط ابزار fdisk (مخصوص حرفه ای ها) : با انتخاب این گزینه ابزار fdisk برای پارتیشن بندی دیسك سخت اجرا میشود. این ابزار برای كاربران حرفه ای لینوكس مناسب تر است.

    پس از انتخاب گزینه مناسب، جهت ادامه روی كلید Next كلیك كنید.

    انجام پارتیشن بندی :

    اگر پارتیشن بندی خودكار را انتخاب نموده اید، امكان انتخاب گزینه های زیر موجود است:

    پاك كردن تمام پارتیشن های لینوكس موجود (Remove all Linux partitions on this system) : با انتخاب این گزینه پارتیشن های ویندوز و پارتیشن های غیر لینوكسی روی سیستم باقی خواهند ماند.

    پاك كردن تمام پارتیشن های موجود : تمام پارتیشن ها و اطلاعات موجود از میان خواهند رفت.

    حفظ تمام پارتیشن ها و استفاده از فضای خالی موجود (Keep all partitions and use existing free space) : این گزینه به شرطی كار خواهد كرد كه شما فضای خالی كافی پارتیشن بندی نشده روی دیسك سخت خود داشته باشید.

    در صورتی كه شما دارای چند دیسك سخت روی سیستمتان هستید، میتوانید دیسكی را كه مایل به نصب لینوكس ردهت روی آن هستید، انتخاب نمایید. گزینهReview را برای بررسی نتیجه پارتیشن بندی خودكار و تغییر آن در صورت لزوم فعال باقی بگذارید.

    پس از بررسی پارتیشن بندی انجام شده، شما میتوانید پارتیشنهایی را كه انتخاب میكنید، تغییر دهید. پارتیشن بندی خودكار حداقل یك پارتیشن ریشه (/) كه تمام برنامه ها را در برخواهد گرفت و یك پارتیشن swap ایجاد خواهد كرد. اندازه پارتیشن swap معمولا دو برابر میزان حافظه فیزیكی دستگاه میباشد. مثلا اگر شما 128 مگابایت RAM دارید، اندازه این پارتیشن 256 مگابایت خواهد بود.

    نكته : توصیه میشود یك پارتیشن به نام home/ ایجاد نمایید. با ایجاد این پارتیشن، تمام اطلاعات كاربران روی آن قرار خواهد گرفت و در صورتی كه در آینده نیاز به فرمت و نصب مجدد سیستم باشد، اطلاعات كاربران و تنظیمات محیط كاربری آنها باقی خواهند ماند.

    جهت ادامه روی كلید Next كلیك كنید.

    انتخاب برنامه بوت كننده (Boot Loader) :

    در این مرحله میتوانید یكی از برنامه های GRUB و یا LILO


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • آموزش نصب لینوکس

    SUSE linux professional 9.3 مخصوص آن دسته کاربرانی است که به دنبال سیستم‌عاملی هستند که قابلیت‌های لینوکس را در قالبی بسیار شبیه به ویندوز در اختیارشان قرار دهد. نصبsuse بسیار ساده است یعنی شما می توانید کارها را به مدیر suse یا همان YaST سپرده و خود به تماشا بنشینید. ( البته YaST برای انجام هر مرحله از شما اجازه می‌پرسد. پس اگر می‌خواهید کامپیوترتان را ترک کنید یک آجر روی کلید enter بگذارید! ).

    البته ما در مقاله سعی خواهیم کرد که تمام کارها را هم به مدیر نسپاریم و یک عملیات نصب حرفه‌ای را با هم امتحان کنیم. پس شروع می‌کنیم:

    · برای نصبsuse،  اولین CD (یاSUSE 9.3 (DVD را در CD-ROM قرار ‌دهید. در صفحه‌ای که ظاهر می‌شود گزینه Installation را انتخاب وenter را بزنید.

    · در مرحله بعد ابزار نصب گرافیکی سیستم (همان YaST معروف) به کار افتاده و به بررسی سیستم می‌پردازد.

    · در صفحهInstallation،  گزینه I Agree را کلیک کنید تا به مرحله بعد بروید.(شکل ۱ ) 


    شکل
    1

    · در این مرحله  suse از شما می‌خواهد که زبان دلخواه را تعیین ‌کنید. در اینجا انتخاب پیش‌فرض را پذیرفته، با فشردن کلید Accept به مرحله بعد بروید. ( شکل۲)


    شکل ۲ : انتخاب زبان

    · اگر قبلا روی کامپیوتر خودlinux   داشته باشید دراین صفحه انتخاب های متعددی وجود خواهد داشت که از شما می‌پرسد چه کاری مایلید انجام دهید. با انتخاب گزینه مناسب می توانید سیستم خود را به روز آوری، ترمیم و یا از نو نصب نمایید. اما اگر از قبل روی سیستم خود linux نداشته باشید، تنها گزینه ‍ New Installation را خواهید داشت. ما در اینجا نصب suse را یاد خواهیم گرفت. پس New installation را انتخاب کرده، OK را کلیک نمایید.(شکل ۳ )


    شکل 3

    · در این مرحله به صفحه‌ای می‌رسیم که در آن می‌توان تنظیمات مختلف نصب را تعیین کرد و یا تغییر داد. برای انجام عملیات پارتیشن‌بندی روی لینک partitioning کلیک کنید.(شکل ۴ )


    شکل
    ۴ : Installation settings

    · در این مرحله از آنجا که می‌خواهیم پارتیشن‌بندی را به صورت دستی انجام دهیم گزینه Create custom partition setup را انتخاب می‌کنیم. دکمه Next را کلیک ‌کنید.(شکل ۵ )


    شکل 5

    · دراین صفحه نیز گزینه custom partitioning – for experts را برگزیده، دکمه Next را بزنید. (شکل ۶ )


    شکل 6

    · در این صفحه می‌توانید پارتیشنهای لینوکسی را خودتان ساخته و مدیریت نمایید. کلیه پارتیشنهای سیستم از جمله پارتیشنهای ویندوزی در این صفحه نمایش داده می‌شوند و شما می‌توانید هر تغییری که می‌خواهید روی آنها انجام دهید. لذا اگر اطلاعات مهمی روی ویندوز خود دارید درپارتیشن‌های ویندوزی خود به هیچ وجه تغییری ایجاد نکنید مگر آنکه از کاری که انجام می‌دهید مطمئن باشید.(شکل ۷)


    شکل 7

    · اگر می‌خواهید پارتیشنی را حذف نموده و پیکربندی جدیدی اعمال نمایید می‌توانید آن را انتخاب کرده و روی دکمه delete در پایین صفحه کلیک کنید. اما توجه کنید که با این کار کلیه اطلاعات موجود روی آن نیز از بین می‌رود. اگر می‌خواهید روی پارتیشن‌هایی که از قبل وجود داشته‌اند تغییری بدهید اول آنها را انتخاب و این بارروی دکمه resize کلیک کنید ( اما بی‌گدار به آب نزنید!). برای ایجاد پارتیشن‌ جدید روی دکمه create و برای ویرایش پارتیشن‌هایی که تازه ساخته‌اید می‌توانید روی edit کلیک کنید.

    توجه کنید که تا زمانی که روی کلید finish کلیک نکرده اید، کاری روی سیستم انجام نمی‌شود و می‌توانید با دکمه Back تمام تغییرات را نادیده بگیرید و از ابتدا شروع نمایید.

    برای ادامه فرض می‌کنیم که شما همه پارتیشن‌های مربوط به لینوکس و پازتیشنهای Extended را حذف کرده‌اید. حال می‌خواهیم از ابتدا همه را بسازیم.

    · روی دکمه create کلیک کرده و از صفحه ظاهر شده گزینه Extended partition را انتخاب ‌کنید. (شکل‌۸)


    شکل
    ۸

    · در پنجره بعد باید اندازه این پارتیشن را تعیین نمایید. مقدار پیش فرض را پذیرفته، پنجره را ببندید. (شکل۹)


    شکل
    ۹

    · در این مرحله کار را با ساختن پارتیشنی برای فضایswap،  آغاز می‌کنیم. ( بهتر است که برای swap پارتیشن جدا در نظر بگیریم. این کار باعث افزایش سرعت می‌شود.). ابتدا create را کلیک کنید تا به پنجره ایجاد پارتیشن منتقل شوید (شکل۱۰ ). در این پنجره و در قسمت swap ،file system را انتخاب و برای اندازه آن مقدار512MB+ را تایپ کنید. اندازه پارتیشن swap معمولا دو برابر RAM در نظر گرفته می‌شود. مثلا روی سیستمی که RAM آن ۲۵۶MB است مقدار ۵۱۲MB برای swap مناسب است. با کلیک روی OK ساخت پارتیشن swap را تایید ‌کنید.

    به علامت + در کنار اندازه پارتیشن‌ها که در بالا ذکر شد توجه کنید. اگر وارد باشید می‌توانید به جای اندازه پارتیشن، آدرس ابتدا و انتهای آن را در قسمت‌های start cylinder و end وارد کنید ( بدون علامت + ). اما توصیه می‌کنیم که خود را درگیر آدرس‌ها نکنید. در واقع ما با تایپ علامت + و اندازه پارتیشن می‌گوییم که از آدرس انتهای پارتیشن قبلی (هر چه که هست) پارتیشن جدید ما را در نظر بگیر.


    شکل10

    نکته مهم : اگر اندازه RAM خود را نمی‌دانید به روش زیر عمل کنید:

     کلیدهای Alt+Ctrl+F2 را فشار دهید.

     در صفحه کنسول تایپ کنید: cat /proc/meminfo
     در قسمت mem total  می‌توانید مقدار RAM کامپیوتر خود را بیابید.

     با زدن کلیدهایAlt+ F7  به صفحه نصب بازگردید.

     

     toshiba-user:~ # cat /proc/meminfo

     MemTotal: 256312 kB

    MemFree: 3616 kB

    Buffers: 5548 kB

    Cached: 110236 kB

    SwapCached: 46424 kB

    Active: 134596 kB

    Inactive: 97048 kB

    HighTotal: 0 kB

    HighFree: 0 kB

    LowTotal: 256312 kB

    LowFree: 3616 kB

    SwapTotal: 522072 kB

    SwapFree: 353968 kB

    Dirty: 412 kB

    Writeback: 0 kB

    Mapped: 158540 kB

    Slab: 13120 kB

    CommitLimit: 650228 kB

    Committed_AS: 1751816 kB

    PageTables: 3456 kB

    VmallocTotal: 770040 kB

    VmallocUsed: 13860 kB

    VmallocChunk: 753692 kB

    HugePages_Total: 0

    HugePages_Free: 0

    Hugepagesize: 4096 kB

    toshiba-user:~ #

    حال باید پارتیشن ریشه را بسازید پس دوباره روی کلید create کلیک کنید. در پنجره ایجاد پارتیشن (شکل‌۱۱)، در قسمت file system، گزینه Ext3 را انتخاب کنید. در قسمت End مقدار24GB+ را تایپ کرده و در قسمت mount point هم، / (یعنی دایرکتوری ریشه) را انتخاب کنید. OK را کلیک کنید. به همین راحتی شما دایرکتوری ریشه را ساختید.



    شکل 11

    · تا اینجا کار ساختن پارتیشن‌ها را می‌توان تمام شده دانست. اما بهتر است برای افزایش کارایی پارتیشن‌های دیگری نیز بسازید. پارتیشن home/ حاوی کلیه فایلهای شخصی شماست. بهتر است آن را از پارتیشن root جدا کنید تا اگر زمانی به هر دلیل خواستید سیستم را از نو نصب کنید با فرمت شدن پارتیشن root فایلهای مهم شما درhome/ از دست نروند. پس دوباره روی create کلیک کنید. در قسمت file system گزینه Ext3 و در قسمت mount point گزینه home/ را انتخاب و در قسمت size بخش End مقدار 1GB+ را تایپ کنید.(شکل ۱۲)


    شکل 12

    · پارتیشن usr/ حاوی اطلاعاتی در زمینه کاربران سیستم شماست. برای ساخت آن همان مراحل قبلی را تکرار کنید. فقط در قسمت mount point


  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • مقایسه لینوکس و ویندوز 64 بیتی

    ویندوز64 بیتی جدید مایکروسافت با نام لانگ هورن در حالی نخستین تلاشهای خود را برای ظهور در عرصه فناوری آغاز نموده که سیستم های عامل  64 بیتی خانواده گنو/لینوکس از تابستان سال 1994 تاکنون بر روی سرورهای بزرگ و سیستمهای مختلف 64 بیتی جهان اجرا شده و ضمن رسیدن به بلوغ نرم افزاری قابلیت خود را بصورت عملیاتی به اثبات رسانده اند .

    شرکت مایکروسافت به کاربران خود قول داده که این سیستم جدید قابلیتهای چشمگیری خواهد داشت که همگی از 64 بیتی شدن آن و مدیریت بهتر حافظه توسط این سیستم ناشی میشود ، ولی عدم سازگاری نرم افزارهای کاربردی موجود برای کار با سیستم عامل جدید 64 بیتی ویندوز ونیزعدم وجود درایورهای سخت افزاری برای همه نوع سخت افزارهای حال حاضر دنیا در محیط 64 بیتی ویندوزمشکلات عمده ای هستند که از هم اکنون متخصصین فن و دارندگان مشاغل بزرگ در عرصه فناوری اطلاعات را از محدودیتهای این سیستم عامل جدید نگران نموده اند.

    باید دانست که بعلت تجربه و سابقه بیشتر توزیع کنندگان بزرگ گنو/لینوکس (مثل redhat  و SUSE و ... )از این نظر نرم افزارهای کاربردی بیشتری برای کار در محیط 64 بیتی درلینوکس در مقایسه با ویندوز وجود دارد و از نظر درایورهای سخت افزاری نیز هر دو سیستم ویندوز و لینوکس در یک حد قرار دارند.



  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،
  • لینوس توروالدز را بیشتر بشناسیم

    بیائید برای ایجاد تنوع در مطالب لینوکس، کمی در مورد لینوس توروالدز صحبت کنیم .و بهتر است بحث را بصورت پرسش و پاسخ پیش ببریم .
    پرسش: لینوس توروالدز کیست؟
    پاسخ: او نویسنده هسته سیستم عامل لینوکس است.
    پرسش: تلفظ درست کلمه Linus چیست؟
    پاسخ: اگر به زبان سوئدی (زبان مادری او) صحبت می‌کنید، به صورت /lee'nus/ یا لینوس تلفظ می‌شود. در صورتی‌که دوست دارید و کارت صدا هم دارید، می‌توانید تلفظ آن را در آدرس http://www.tuxedo.org/~esr/faqs/linus/swedish.au بشنوید. اما اگر به زبان انگلیسی حرف می‌زنید، می‌توانید آن را به دو صورت /lie'nus/ یا /li'nus/ تلفظ کنید. باز هم می‌توانید از طریق آدرس http://www.tuxedo.org/~esr/faqs/linus/english.au صدای لینوس توروالدز را که نام خود را به شکل انگلیسی بیان می‌کند، بشنوید.
    پرسش: لینوس اهل کجاست؟
    پاسخ: فنلاند (http://www.finland.fi/finfo/english/default.html). او در هلسینکی پایتخت فنلاند و بزرگ‌ترین شهر آن کشور http://www.hel.fi/english بزرگ شده است. او هسته لینوکس را زمانی که در دانشگاه هلسینکی (http://www.helsinki.fi/english) دانشجو بود نوشت.
    پرسش: تاریخ تولد او چه زمانی است؟
    پاسخ: 28 دسامبر 1969
    پرسش: اگر لینوس فنلاندی است، پس چرا زبان مادری او سوئدی است؟
    پاسخ: فنلاند دارای یک اقلیت بزرگ (حدود 6 درصد) از سوئدی‌زبان‌ها است. آنها خود را finlandssvensk می‌نامند و خود را فنلاندی می‌دانند چون اجداد بسیاری از آنها چندین قرن در فنلاند زندگی کرده‌اند. سوئدی یکی از دو زبان رسمی فنلاند است.
    پرسش: نام میانی (middle name) لینوس چیست؟
    پاسخ: خیلی از افراد فکر می‌کنند که نام میانی او God است! تعداد کمی هم اعتقاد دارند که نام میانی او باید Eric باشد. ولی در واقع نام میانی او Benedict است ولی خود او زیاد از آن استفاده نمی‌کند.
    پرسش: لینوس در کجا زندگی می‌کند؟
    پاسخ: او در حال حاضر ساکن سانتاکلارا در ایالت کالیفرنیا است. مهاجرت او از هلسینکی به ایالات متحده در سال 1997 صورت گرفت.
    پرسش: آیا لینوس دارایhomepage است؟
    پاسخ: بله. او یک homepage در آدرس http://www.cs.helsinki.fi/~torvalds دارد. در این صفحه می‌توانید تصویر کارتونی یک پنگوئن را به همراه تصاویر جالبی از دختر زیبای او مشاهده کنید. نام دختر او، پاتریشیا میراندا توروالدز است.
    پرسش: لینوس از چه ویرایشگری (editor) استفاده می‌کند و ایمیل‌های خود را با چه برنامه‌ای می‌خواند؟
    پاسخ: لینوس نه از Emacs استفاده می‌کند و نه از vi. ویرایشگر مورد علاقه او MicroEmacs است. همچنین برای خواندن ایمیل نیز از برنامه Pine استفاده می‌کند.
    پرسش: آدرس ایمیل لینوس چیست؟
    پاسخ: می‌توانید با او از طریق آدرس torvalds@transmeta.com در ارتباط باشید.
    توجه: از آنجا که لینوس همانی هست که است، ایمیل‌های زیادی به او می‌رسد که باید به همه آنها رسیدگی کند. بنابراین با ایمیل‌های بی‌هدف وقت او را تلف نکنید. مسلما لینوس آنقدر مودب هست که در صورت سوءاستفاده از آدرس ایمیل او، شما را آزرده نکند ولی شاید حدود صدهزار نفر وجود دارند که در صورت انجام این کار از دست شما عصبانی شوند!
    پرسش: زمانی که لینوس در حال کاوش در هسته لینوکس نیست، چه کار می‌کند؟
    پاسخ: او در شرکت Transmeta (http://www.transmeta.com) کار می‌کند. گاهی هم با دخترانش پاتریشیا میراندا و دانیلا بازی می‌کند. گاهی هم به تیراندازی با تپانچه می‌پردازد و یا از رانندگی با اتومبیل BMW Z3 خود لذت می‌برد.
    پرسش: لینوس در یک شرکت غیرلینوکسی کار می‌کند؟!!!
    پاسخ: بله! شایعه‌ای وجود دارد مبنی بر اینکه او قصد کار در شرکت( RedHat (http://www.redhat.com را داشته است، ولی او نمی‌خواهد به هیچ‌یک از عرضه‌کنندگان لینوکس علاقه نشان دهد. لینوس حتی حاضر نشد که به تایید یا تکذیب این شایعه بپردازد. او در محل کار از RedHat و در خانه از SuSE استفاده می‌کند.
    نقل از سایت ccwmagazine:



  • نظرات() 
  • نوع مطلب :آموزشهای لینوکس ،


    • کل صفحات:2  
    • 1
    • 2
    •   

    دانلود نرم افزار های کمیاب و کرک شده بصورت کاملا رایگان

    ادمین


    آخرین پست ها


    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :